Pentesting Network
Discovering hosts from the outside
This is going to be a brief section about how to find IPs responding from the Internet. In this situation you have some scope of IPs (maybe even several ranges) and you just to find which IPs are responding.
ICMP
This is the easiest and fastest way to discover if a host is up or not.
You could try to send some ICMP packets and expect responses. The easiest way is just sending an echo request and expect from the response. You can do that using a simple ping
or using fping
for ranges.
You could also use nmap to send other types of ICMP packets (this will avoid filters to common ICMP echo request-response).
TCP Port Discovery
Είναι πολύ συνηθισμένο να διαπιστώνουμε ότι όλα τα είδη πακέτων ICMP φιλτράρονται. Έτσι, το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να ελέγξετε αν ένας host είναι ενεργός είναι να προσπαθήσετε να βρείτε ανοιχτούς θύρες. Κάθε host έχει 65535 θύρες, οπότε, αν έχετε ένα "μεγάλο" πεδίο, δεν μπορείτε να ελέγξετε αν κάθε θύρα κάθε host είναι ανοιχτή ή όχι, αυτό θα πάρει πολύ χρόνο. Έτσι, αυτό που χρειάζεστε είναι ένα γρήγορο σκαναριστή θύρας (masscan) και μια λίστα με τις πιο χρησιμοποιούμενες θύρες:
Μπορείτε επίσης να εκτελέσετε αυτό το βήμα με το nmap
, αλλά είναι πιο αργό και κάπως το nmap
έχει προβλήματα με την αναγνώριση των hosts που είναι ενεργοί.
HTTP Port Discovery
Αυτή είναι απλώς μια ανακάλυψη TCP port χρήσιμη όταν θέλετε να εστιάσετε στην ανακάλυψη υπηρεσιών HTTP:
UDP Port Discovery
Μπορείτε επίσης να προσπαθήσετε να ελέγξετε αν κάποια UDP port είναι ανοιχτή για να αποφασίσετε αν θα δώσετε περισσότερη προσοχή σε έναν host. Δεδομένου ότι οι υπηρεσίες UDP συνήθως δεν απαντούν με κανένα δεδομένο σε ένα κανονικό κενό UDP probe packet, είναι δύσκολο να πείτε αν μια θύρα φιλτράρεται ή είναι ανοιχτή. Ο ευκολότερος τρόπος για να το αποφασίσετε είναι να στείλετε ένα πακέτο σχετικό με την τρέχουσα υπηρεσία, και καθώς δεν γνωρίζετε ποια υπηρεσία εκτελείται, θα πρέπει να δοκιμάσετε την πιο πιθανή με βάση τον αριθμό της θύρας:
Η γραμμή nmap που προτάθηκε προηγουμένως θα δοκιμάσει τα top 1000 UDP ports σε κάθε host μέσα στο /24 εύρος, αλλά ακόμα και μόνο αυτό θα πάρει >20min. Αν χρειάζεστε ταχύτερα αποτελέσματα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το udp-proto-scanner: ./udp-proto-scanner.pl 199.66.11.53/24
Αυτό θα στείλει αυτές τις UDP probes στο αναμενόμενο port τους (για ένα /24 εύρος αυτό θα πάρει μόλις 1 λεπτό): DNSStatusRequest, DNSVersionBindReq, NBTStat, NTPRequest, RPCCheck, SNMPv3GetRequest, chargen, citrix, daytime, db2, echo, gtpv1, ike, ms-sql, ms-sql-slam, netop, ntp, rpc, snmp-public, systat, tftp, time, xdmcp.
SCTP Port Discovery
Pentesting Wifi
Εδώ μπορείτε να βρείτε έναν ωραίο οδηγό για όλες τις γνωστές επιθέσεις Wifi την εποχή της συγγραφής:
Pentesting WifiΑνακάλυψη hosts από το εσωτερικό
Αν βρίσκεστε μέσα στο δίκτυο, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα θέλετε να κάνετε είναι να ανακαλύψετε άλλους hosts. Ανάλογα με πόσο θόρυβο μπορείτε/θέλετε να κάνετε, μπορούν να εκτελούνται διαφορετικές ενέργειες:
Passive
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτά τα εργαλεία για να ανακαλύψετε παθητικά hosts μέσα σε ένα συνδεδεμένο δίκτυο:
Active
Σημειώστε ότι οι τεχνικές που σχολιάζονται στο Ανακαλύπτοντας hosts από έξω (TCP/HTTP/UDP/SCTP Port Discovery) μπορούν επίσης να εφαρμοστούν εδώ. Αλλά, καθώς βρίσκεστε στο ίδιο δίκτυο με τους άλλους hosts, μπορείτε να κάνετε περισσότερα πράγματα:
Active ICMP
Σημειώστε ότι οι τεχνικές που σχολιάστηκαν στο Discovering hosts from the outside (ICMP) μπορούν επίσης να εφαρμοστούν εδώ. Αλλά, καθώς βρίσκεστε στο ίδιο δίκτυο με τους άλλους hosts, μπορείτε να κάνετε περισσότερα πράγματα:
Αν ping μια διεύθυνση broadcast υποδικτύου, το ping θα πρέπει να φτάσει σε κάθε host και αυτοί θα μπορούσαν να απαντήσουν σε εσάς:
ping -b 10.10.5.255
Κάνοντας ping στη διεύθυνση broadcast δικτύου, θα μπορούσατε ακόμη να βρείτε hosts μέσα σε άλλα υποδίκτυα:
ping -b 255.255.255.255
Χρησιμοποιήστε τις σημαίες
-PE
,-PP
,-PM
τουnmap
για να εκτελέσετε ανακάλυψη hosts στέλνοντας αντίστοιχα ICMPv4 echo, timestamp, και subnet mask requests:nmap -PE -PM -PP -sn -vvv -n 10.12.5.0/24
Wake On Lan
Το Wake On Lan χρησιμοποιείται για να ενεργοποιήσει υπολογιστές μέσω ενός δικτυακού μηνύματος. Το μαγικό πακέτο που χρησιμοποιείται για να ενεργοποιήσει τον υπολογιστή είναι απλώς ένα πακέτο όπου παρέχεται μια MAC Dst και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται 16 φορές μέσα στο ίδιο πακέτο. Στη συνέχεια, αυτά τα είδη πακέτων συνήθως αποστέλλονται σε ένα ethernet 0x0842 ή σε ένα UDP πακέτο στην πόρτα 9. Αν δεν παρέχεται [MAC], το πακέτο αποστέλλεται σε broadcast ethernet (και η broadcast MAC θα είναι αυτή που επαναλαμβάνεται).
Σάρωση Φιλοξενουμένων
Αφού έχετε ανακαλύψει όλες τις διευθύνσεις IP (εξωτερικές ή εσωτερικές) που θέλετε να σαρώσετε σε βάθος, μπορούν να εκτελούνται διάφορες ενέργειες.
TCP
Ανοιχτή θύρα: SYN --> SYN/ACK --> RST
Κλειστή θύρα: SYN --> RST/ACK
Φιλτραρισμένη θύρα: SYN --> [ΧΩΡΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ]
Φιλτραρισμένη θύρα: SYN --> ICMP μήνυμα
UDP
Υπάρχουν 2 επιλογές για να σαρώσετε μια θύρα UDP:
Στείλτε ένα UDP packet και ελέγξτε για την απάντηση ICMP unreachable αν η θύρα είναι κλειστή (σε πολλές περιπτώσεις το ICMP θα είναι φιλτραρισμένο οπότε δεν θα λάβετε καμία πληροφορία αν η θύρα είναι κλειστή ή ανοιχτή).
Στείλτε formatted datagrams για να προκαλέσετε μια απάντηση από μια υπηρεσία (π.χ., DNS, DHCP, TFTP και άλλες, όπως αναφέρονται στο nmap-payloads). Αν λάβετε μια απάντηση, τότε η θύρα είναι ανοιχτή.
Nmap θα μειγνύει και τις δύο επιλογές χρησιμοποιώντας "-sV" (οι σαρώσεις UDP είναι πολύ αργές), αλλά προσέξτε ότι οι σαρώσεις UDP είναι πιο αργές από τις σαρώσεις TCP:
SCTP Scan
SCTP (Stream Control Transmission Protocol) έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται παράλληλα με TCP (Transmission Control Protocol) και UDP (User Datagram Protocol). Ο κύριος σκοπός του είναι να διευκολύνει τη μεταφορά τηλεφωνικών δεδομένων μέσω δικτύων IP, αντικατοπτρίζοντας πολλές από τις δυνατότητες αξιοπιστίας που βρίσκονται στο Signaling System 7 (SS7). SCTP είναι ένα βασικό συστατικό της οικογένειας πρωτοκόλλων SIGTRAN, η οποία στοχεύει στη μεταφορά σημάτων SS7 μέσω δικτύων IP.
Η υποστήριξη για SCTP παρέχεται από διάφορα λειτουργικά συστήματα, όπως IBM AIX, Oracle Solaris, HP-UX, Linux, Cisco IOS, και VxWorks, υποδεικνύοντας την ευρεία αποδοχή και χρησιμότητά του στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και των δικτύων.
Δύο διαφορετικές σάρωσεις για SCTP προσφέρονται από το nmap: -sY και -sZ
IDS και IPS αποφυγή
IDS and IPS EvasionΠερισσότερες επιλογές nmap
Nmap Summary (ESP)Αποκάλυψη Εσωτερικών Διευθύνσεων IP
Κακώς ρυθμισμένοι δρομολογητές, τείχη προστασίας και συσκευές δικτύου μερικές φορές απαντούν σε δίκτυα probes χρησιμοποιώντας μη δημόσιες διευθύνσεις προέλευσης. tcpdump μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εντοπίσει πακέτα που λαμβάνονται από ιδιωτικές διευθύνσεις κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Συγκεκριμένα, στο Kali Linux, τα πακέτα μπορούν να καταγραφούν στη διεύθυνση eth2, η οποία είναι προσβάσιμη από το δημόσιο Διαδίκτυο. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αν η ρύθμισή σας είναι πίσω από NAT ή τείχος προστασίας, τέτοια πακέτα είναι πιθανό να φιλτράρονται.
Sniffing
Με το Sniffing μπορείτε να μάθετε λεπτομέρειες σχετικά με τις διευθύνσεις IP, τα μεγέθη υποδικτύων, τις διευθύνσεις MAC και τα ονόματα υπολογιστών αναθεωρώντας τα κατεχόμενα πλαίσια και πακέτα. Εάν το δίκτυο είναι κακώς διαμορφωμένο ή το switching fabric είναι υπό πίεση, οι επιτιθέμενοι μπορούν να συλλάβουν ευαίσθητο υλικό μέσω παθητικού network sniffing.
Εάν ένα δίκτυο Ethernet με διακόπτες είναι σωστά διαμορφωμένο, θα βλέπετε μόνο πλαίσια broadcast και υλικό που προορίζεται για τη διεύθυνση MAC σας.
TCPDump
Ένας μπορεί επίσης να συλλάβει πακέτα από μια απομακρυσμένη μηχανή μέσω μιας συνεδρίας SSH με το Wireshark ως GUI σε πραγματικό χρόνο.
Bettercap
Wireshark
Προφανώς.
Capturing credentials
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εργαλεία όπως https://github.com/lgandx/PCredz για να αναλύσετε διαπιστευτήρια από ένα pcap ή μια ζωντανή διεπαφή.
LAN attacks
ARP spoofing
Το ARP Spoofing συνίσταται στην αποστολή δωρεάν ARPResponses για να υποδείξει ότι η IP μιας μηχανής έχει το MAC της συσκευής μας. Στη συνέχεια, το θύμα θα αλλάξει τον πίνακα ARP και θα επικοινωνήσει με τη μηχανή μας κάθε φορά που θέλει να επικοινωνήσει με την IP που έχει spoofed.
Bettercap
Arpspoof
MAC Flooding - CAM overflow
Πλημμυρίστε τον πίνακα CAM του διακόπτη στέλνοντας πολλά πακέτα με διαφορετικές διευθύνσεις mac προέλευσης. Όταν ο πίνακας CAM είναι γεμάτος, ο διακόπτης αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν κόμβος (εκπέμποντας όλη την κίνηση).
In modern switches this vulnerability has been fixed.
802.1Q VLAN / DTP Attacks
Dynamic Trunking
The Dynamic Trunking Protocol (DTP) έχει σχεδιαστεί ως πρωτόκολλο επιπέδου σύνδεσης για να διευκολύνει ένα αυτόματο σύστημα για trunking, επιτρέποντας στους διακόπτες να επιλέγουν αυτόματα θύρες για λειτουργία trunk (Trunk) ή μη trunk. Η ανάπτυξη του DTP συχνά θεωρείται ένδειξη υποβέλτιστης σχεδίασης δικτύου, υπογραμμίζοντας τη σημασία της χειροκίνητης ρύθμισης των trunks μόνο όπου είναι απαραίτητο και της διασφάλισης κατάλληλης τεκμηρίωσης.
Από προεπιλογή, οι θύρες του διακόπτη είναι ρυθμισμένες να λειτουργούν σε Dynamic Auto mode, που σημαίνει ότι είναι έτοιμες να ξεκινήσουν το trunking αν ζητηθεί από έναν γειτονικό διακόπτη. Ένα ζήτημα ασφαλείας προκύπτει όταν ένας pentester ή επιτιθέμενος συνδέεται με το διακόπτη και στέλνει ένα DTP Desirable frame, αναγκάζοντας τη θύρα να εισέλθει σε λειτουργία trunk. Αυτή η ενέργεια επιτρέπει στον επιτιθέμενο να απαριθμήσει τα VLAN μέσω ανάλυσης STP frame και να παρακάμψει τον κατακερματισμό VLAN δημιουργώντας εικονικές διεπαφές.
Η παρουσία του DTP σε πολλούς διακόπτες από προεπιλογή μπορεί να εκμεταλλευτεί από αντιπάλους για να μιμηθούν τη συμπεριφορά ενός διακόπτη, αποκτώντας έτσι πρόσβαση στην κίνηση σε όλα τα VLAN. Το σενάριο dtpscan.sh χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση μιας διεπαφής, αποκαλύπτοντας αν ένας διακόπτης είναι σε Default, Trunk, Dynamic, Auto ή Access mode—η τελευταία είναι η μόνη ρύθμιση που είναι ανθεκτική σε επιθέσεις VLAN hopping. Αυτό το εργαλείο αξιολογεί την κατάσταση ευπάθειας του διακόπτη.
Εάν εντοπιστεί ευπάθεια δικτύου, το εργαλείο Yersinia μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να "ενεργοποιήσει το trunking" μέσω του πρωτοκόλλου DTP, επιτρέποντας την παρακολούθηση πακέτων από όλα τα VLAN.
Για να καταμετρήσετε τα VLANs, είναι επίσης δυνατό να δημιουργήσετε το DTP Desirable frame με το σενάριο DTPHijacking.py. Μην διακόπτετε το σενάριο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Εισάγει DTP Desirable κάθε τρία δευτερόλεπτα. Οι δυναμικά δημιουργημένοι trunk channels στον διακόπτη ζουν μόνο για πέντε λεπτά. Μετά από πέντε λεπτά, το trunk αποσυνδέεται.
Θα ήθελα να επισημάνω ότι το Access/Desirable (0x03) υποδεικνύει ότι το DTP frame είναι του τύπου Desirable, το οποίο λέει στην θύρα να αλλάξει σε Trunk mode. Και το 802.1Q/802.1Q (0xa5) υποδεικνύει τον τύπο encapsulation 802.1Q.
Αναλύοντας τα STP frames, μαθαίνουμε για την ύπαρξη των VLAN 30 και VLAN 60.
Επίθεση σε συγκεκριμένα VLANs
Μόλις γνωρίζετε τις τιμές VLAN IDs και IPs, μπορείτε να ρυθμίσετε μια εικονική διεπαφή για να επιτεθείτε σε ένα συγκεκριμένο VLAN. Εάν το DHCP δεν είναι διαθέσιμο, τότε χρησιμοποιήστε το ifconfig για να ορίσετε μια στατική διεύθυνση IP.
Automatic VLAN Hopper
Η συζητηθείσα επίθεση του Dynamic Trunking και της δημιουργίας εικονικών διεπαφών για την ανακάλυψη hosts μέσα σε άλλα VLAN είναι αυτόματα εκτελούμενη από το εργαλείο: https://github.com/nccgroup/vlan-hopping---frogger
Double Tagging
Εάν ένας επιτιθέμενος γνωρίζει την τιμή του MAC, IP και VLAN ID του θύματος, θα μπορούσε να προσπαθήσει να διπλοετικετάρει ένα πλαίσιο με το καθορισμένο VLAN του και το VLAN του θύματος και να στείλει ένα πακέτο. Καθώς το θύμα δεν θα μπορεί να συνδεθεί πίσω με τον επιτιθέμενο, η καλύτερη επιλογή για τον επιτιθέμενο είναι να επικοινωνήσει μέσω UDP με πρωτόκολλα που μπορούν να εκτελέσουν κάποιες ενδιαφέρουσες ενέργειες (όπως το SNMP).
Μια άλλη επιλογή για τον επιτιθέμενο είναι να εκκινήσει μια σάρωση TCP port spoofing μια IP που ελέγχεται από τον επιτιθέμενο και είναι προσβάσιμη από το θύμα (πιθανώς μέσω διαδικτύου). Στη συνέχεια, ο επιτιθέμενος θα μπορούσε να παρακολουθήσει στον δεύτερο host που κατέχει αν λάβει κάποια πακέτα από το θύμα.
Για να εκτελέσετε αυτήν την επίθεση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το scapy: pip install scapy
Lateral VLAN Segmentation Bypass
Αν έχετε πρόσβαση σε έναν διακόπτη στον οποίο είστε άμεσα συνδεδεμένοι, έχετε τη δυνατότητα να παρακάμψετε την κατανομή VLAN εντός του δικτύου. Απλά αλλάξτε τη θύρα σε λειτουργία trunk (γνωστή και ως trunk), δημιουργήστε εικονικές διεπαφές με τα IDs των στοχευμένων VLAN, και ρυθμίστε μια διεύθυνση IP. Μπορείτε να προσπαθήσετε να ζητήσετε τη διεύθυνση δυναμικά (DHCP) ή μπορείτε να την ρυθμίσετε στατικά. Εξαρτάται από την περίπτωση.
Lateral VLAN Segmentation BypassLayer 3 Private VLAN Bypass
Σε ορισμένα περιβάλλοντα, όπως τα δίκτυα ασύρματων επισκεπτών, οι ρυθμίσεις απομόνωσης θυρών (γνωστές και ως ιδιωτικά VLAN) εφαρμόζονται για να αποτρέψουν τους πελάτες που είναι συνδεδεμένοι σε ένα ασύρματο σημείο πρόσβασης από το να επικοινωνούν άμεσα μεταξύ τους. Ωστόσο, έχει εντοπιστεί μια τεχνική που μπορεί να παρακάμψει αυτά τα μέτρα απομόνωσης. Αυτή η τεχνική εκμεταλλεύεται είτε την έλλειψη ACL δικτύου είτε την εσφαλμένη τους ρύθμιση, επιτρέποντας στα πακέτα IP να δρομολογούνται μέσω ενός δρομολογητή για να φτάσουν σε έναν άλλο πελάτη στο ίδιο δίκτυο.
Η επίθεση εκτελείται δημιουργώντας ένα πακέτο που φέρει τη διεύθυνση IP του προορισμού πελάτη αλλά με τη MAC διεύθυνση του δρομολογητή. Αυτό προκαλεί στον δρομολογητή να προωθήσει κατά λάθος το πακέτο στον στοχευμένο πελάτη. Αυτή η προσέγγιση είναι παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιείται στις επιθέσεις Double Tagging, όπου η ικανότητα ελέγχου ενός host προσβάσιμου από το θύμα χρησιμοποιείται για να εκμεταλλευτεί την ασφάλεια.
Βασικά Βήματα της Επίθεσης:
Δημιουργία Πακέτου: Ένα πακέτο δημιουργείται ειδικά για να περιλαμβάνει τη διεύθυνση IP του στοχευμένου πελάτη αλλά με τη MAC διεύθυνση του δρομολογητή.
Εκμετάλλευση Συμπεριφοράς Δρομολογητή: Το δημιουργημένο πακέτο αποστέλλεται στον δρομολογητή, ο οποίος, λόγω της ρύθμισης, ανακατευθύνει το πακέτο στον στοχευμένο πελάτη, παρακάμπτοντας την απομόνωση που παρέχεται από τις ρυθμίσεις ιδιωτικού VLAN.
VTP Attacks
Το VTP (VLAN Trunking Protocol) κεντρικοποιεί τη διαχείριση VLAN. Χρησιμοποιεί αριθμούς αναθεώρησης για να διατηρεί την ακεραιότητα της βάσης δεδομένων VLAN. Οποιαδήποτε τροποποίηση αυξάνει αυτόν τον αριθμό. Οι διακόπτες υιοθετούν ρυθμίσεις με υψηλότερους αριθμούς αναθεώρησης, ενημερώνοντας τις δικές τους βάσεις δεδομένων VLAN.
VTP Domain Roles
VTP Server: Διαχειρίζεται τα VLAN—δημιουργεί, διαγράφει, τροποποιεί. Εκπέμπει ανακοινώσεις VTP στα μέλη του τομέα.
VTP Client: Λαμβάνει ανακοινώσεις VTP για να συγχρονίσει τη βάση δεδομένων VLAN του. Αυτός ο ρόλος περιορίζεται από τροποποιήσεις ρυθμίσεων VLAN τοπικά.
VTP Transparent: Δεν συμμετέχει σε ενημερώσεις VTP αλλά προωθεί τις ανακοινώσεις VTP. Δεν επηρεάζεται από επιθέσεις VTP, διατηρεί έναν σταθερό αριθμό αναθεώρησης μηδέν.
VTP Advertisement Types
Summary Advertisement: Εκπέμπεται από τον VTP server κάθε 300 δευτερόλεπτα, μεταφέροντας βασικές πληροφορίες τομέα.
Subset Advertisement: Αποστέλλεται μετά από αλλαγές ρυθμίσεων VLAN.
Advertisement Request: Εκδίδεται από έναν VTP client για να ζητήσει μια Summary Advertisement, συνήθως ως απάντηση στην ανίχνευση υψηλότερου αριθμού αναθεώρησης ρύθμισης.
Οι ευπάθειες VTP είναι εκμεταλλεύσιμες αποκλειστικά μέσω θυρών trunk καθώς οι ανακοινώσεις VTP κυκλοφορούν μόνο μέσω αυτών. Μετά από σενάρια επίθεσης DTP, μπορεί να στραφούν προς το VTP. Εργαλεία όπως το Yersinia μπορούν να διευκολύνουν επιθέσεις VTP, στοχεύοντας να διαγράψουν τη βάση δεδομένων VLAN, διαταράσσοντας αποτελεσματικά το δίκτυο.
Σημείωση: Αυτή η συζήτηση αφορά την έκδοση VTP 1 (VTPv1).
Στη γραφική λειτουργία του Yersinia, επιλέξτε την επιλογή διαγραφής όλων των VTP vlans για να καθαρίσετε τη βάση δεδομένων VLAN.
STP Επιθέσεις
Εάν δεν μπορείτε να συλλάβετε τα πλαίσια BPDU στις διεπαφές σας, είναι απίθανο να πετύχετε σε μια επίθεση STP.
STP BPDU DoS
Αποστέλλοντας πολλά BPDUs TCP (Ειδοποίηση Αλλαγής Τοπολογίας) ή Conf (τα BPDUs που αποστέλλονται όταν δημιουργείται η τοπολογία) οι διακόπτες υπερφορτώνονται και σταματούν να λειτουργούν σωστά.
STP TCP Attack
Όταν αποστέλλεται ένα TCP, ο πίνακας CAM των διακοπτών θα διαγραφεί σε 15 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια, αν στέλνετε συνεχώς αυτού του είδους τα πακέτα, ο πίνακας CAM θα επανεκκινείται συνεχώς (ή κάθε 15 δευτερόλεπτα) και όταν επανεκκινείται, ο διακόπτης συμπεριφέρεται ως hub.
STP Root Attack
Ο επιτιθέμενος προσομοιώνει τη συμπεριφορά ενός διακόπτη για να γίνει ο STP root του δικτύου. Στη συνέχεια, περισσότερα δεδομένα θα περάσουν μέσω αυτού. Αυτό είναι ενδιαφέρον όταν είστε συνδεδεμένοι σε δύο διαφορετικούς διακόπτες. Αυτό γίνεται στέλνοντας BPDUs CONF πακέτα λέγοντας ότι η προτεραιότητα είναι μικρότερη από την πραγματική προτεραιότητα του πραγματικού διακόπτη ρίζας.
Αν ο επιτιθέμενος είναι συνδεδεμένος σε 2 διακόπτες, μπορεί να είναι η ρίζα του νέου δέντρου και όλη η κίνηση μεταξύ αυτών των διακοπτών θα περνάει από αυτόν (θα εκτελεστεί μια επίθεση MITM).
CDP Attacks
Το CISCO Discovery Protocol (CDP) είναι απαραίτητο για την επικοινωνία μεταξύ συσκευών CISCO, επιτρέποντάς τους να αναγνωρίζουν η μία την άλλη και να μοιράζονται λεπτομέρειες διαμόρφωσης.
Passive Data Collection
Το CDP είναι ρυθμισμένο να εκπέμπει πληροφορίες μέσω όλων των θυρών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε κίνδυνο ασφάλειας. Ένας επιτιθέμενος, μόλις συνδεθεί σε μια θύρα διακόπτη, θα μπορούσε να αναπτύξει εργαλεία παρακολούθησης δικτύου όπως Wireshark, tcpdump ή Yersinia. Αυτή η ενέργεια μπορεί να αποκαλύψει ευαίσθητα δεδομένα σχετικά με τη συσκευή δικτύου, συμπεριλαμβανομένου του μοντέλου της και της έκδοσης του Cisco IOS που εκτελεί. Ο επιτιθέμενος μπορεί στη συνέχεια να στοχεύσει συγκεκριμένες ευπάθειες στην αναγνωρισμένη έκδοση του Cisco IOS.
Inducing CDP Table Flooding
Μια πιο επιθετική προσέγγιση περιλαμβάνει την εκκίνηση μιας επίθεσης Denial of Service (DoS) πλημμυρίζοντας τη μνήμη του διακόπτη, προσποιούμενος ότι είναι νόμιμες συσκευές CISCO. Παρακάτω είναι η ακολουθία εντολών για την εκκίνηση μιας τέτοιας επίθεσης χρησιμοποιώντας το Yersinia, ένα εργαλείο δικτύου σχεδιασμένο για δοκιμές:
Κατά τη διάρκεια αυτής της επίθεσης, η CPU του διακόπτη και ο πίνακας γειτόνων CDP επιβαρύνονται σημαντικά, οδηγώντας σε αυτό που συχνά αναφέρεται ως “παράλυση δικτύου” λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης πόρων.
CDP Impersonation Attack
Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε scapy. Βεβαιωθείτε ότι το έχετε εγκαταστήσει με το πακέτο scapy/contrib
.
Επιθέσεις VoIP και το εργαλείο VoIP Hopper
Τα τηλέφωνα VoIP, που ενσωματώνονται ολοένα και περισσότερο με συσκευές IoT, προσφέρουν λειτουργίες όπως το άνοιγμα θυρών ή ο έλεγχος θερμοστατών μέσω ειδικών αριθμών τηλεφώνου. Ωστόσο, αυτή η ενσωμάτωση μπορεί να θέσει κινδύνους ασφαλείας.
Το εργαλείο voiphopper έχει σχεδιαστεί για να προσομοιώνει ένα τηλέφωνο VoIP σε διάφορα περιβάλλοντα (Cisco, Avaya, Nortel, Alcatel-Lucent). Ανακαλύπτει το VLAN ID του φωνητικού δικτύου χρησιμοποιώντας πρωτόκολλα όπως CDP, DHCP, LLDP-MED και 802.1Q ARP.
VoIP Hopper προσφέρει τρεις λειτουργίες για το Πρωτόκολλο Ανακάλυψης Cisco (CDP):
Sniff Mode (
-c 0
): Αναλύει τα πακέτα δικτύου για να προσδιορίσει το VLAN ID.Spoof Mode (
-c 1
): Δημιουργεί προσαρμοσμένα πακέτα που μιμούνται αυτά μιας πραγματικής συσκευής VoIP.Spoof with Pre-made Packet Mode (
-c 2
): Στέλνει πακέτα ταυτόσημα με αυτά ενός συγκεκριμένου μοντέλου τηλεφώνου Cisco IP.
Η προτιμώμενη λειτουργία για ταχύτητα είναι η τρίτη. Απαιτεί τον καθορισμό:
Της διεπαφής δικτύου του επιτιθέμενου (
-i
παράμετρος).Του ονόματος της συσκευής VoIP που προσομοιώνεται (
-E
παράμετρος), τηρώντας τη μορφή ονοματοδοσίας της Cisco (π.χ., SEP ακολουθούμενο από μια διεύθυνση MAC).
Σε εταιρικά περιβάλλοντα, για να μιμηθεί μια υπάρχουσα συσκευή VoIP, μπορεί κανείς να:
Εξετάσει την ετικέτα MAC στο τηλέφωνο.
Περιηγηθεί στις ρυθμίσεις οθόνης του τηλεφώνου για να δει πληροφορίες μοντέλου.
Συνδέσει τη συσκευή VoIP σε ένα φορητό υπολογιστή και να παρακολουθήσει τα αιτήματα CDP χρησιμοποιώντας το Wireshark.
Ένα παράδειγμα εντολής για να εκτελέσετε το εργαλείο στην τρίτη λειτουργία θα ήταν:
DHCP Επιθέσεις
Αριθμητική
DoS
Δύο τύποι DoS μπορούν να εκτελούνται κατά των DHCP servers. Ο πρώτος συνίσταται στο να προσομοιώσετε αρκετούς ψεύτικους hosts για να χρησιμοποιήσετε όλες τις δυνατές διευθύνσεις IP. Αυτή η επίθεση θα λειτουργήσει μόνο αν μπορείτε να δείτε τις απαντήσεις του DHCP server και να ολοκληρώσετε το πρωτόκολλο (Discover (Comp) --> Offer (server) --> Request (Comp) --> ACK (server)). Για παράδειγμα, αυτό δεν είναι δυνατό σε δίκτυα Wifi.
Ένας άλλος τρόπος για να εκτελέσετε μια DHCP DoS είναι να στείλετε ένα DHCP-RELEASE packet χρησιμοποιώντας ως πηγή κάθε δυνατή IP. Τότε, ο server θα νομίζει ότι όλοι έχουν τελειώσει τη χρήση της IP.
Ένας πιο αυτόματος τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι η χρήση του εργαλείου DHCPing
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις αναφερόμενες επιθέσεις DoS για να αναγκάσετε τους πελάτες να αποκτήσουν νέες μισθώσεις εντός του περιβάλλοντος και να εξαντλήσετε τους νόμιμους διακομιστές ώστε να γίνουν μη ανταγωνιστικοί. Έτσι, όταν οι νόμιμοι προσπαθήσουν να επανασυνδεθούν, μπορείτε να σερβίρετε κακόβουλες τιμές που αναφέρονται στην επόμενη επίθεση.
Ορίστε κακόβουλες τιμές
Ένας κακόβουλος διακομιστής DHCP μπορεί να ρυθμιστεί χρησιμοποιώντας το σενάριο DHCP που βρίσκεται στο /usr/share/responder/DHCP.py
. Αυτό είναι χρήσιμο για επιθέσεις δικτύου, όπως η καταγραφή HTTP traffic και διαπιστευτηρίων, ανακατευθύνοντας την κίνηση σε έναν κακόβουλο διακομιστή. Ωστόσο, η ρύθμιση ενός κακόβουλου gateway είναι λιγότερο αποτελεσματική, καθώς επιτρέπει μόνο την καταγραφή της εξερχόμενης κίνησης από τον πελάτη, χάνοντας τις απαντήσεις από το πραγματικό gateway. Αντίθετα, συνιστάται η ρύθμιση ενός κακόβουλου διακομιστή DNS ή WPAD για μια πιο αποτελεσματική επίθεση.
Παρακάτω είναι οι επιλογές εντολών για τη ρύθμιση του κακόβουλου διακομιστή DHCP:
Η Διεύθυνση IP μας (Διαφήμιση Gateway): Χρησιμοποιήστε
-i 10.0.0.100
για να διαφημίσετε τη διεύθυνση IP της μηχανής σας ως gateway.Τοπικό Όνομα Τομέα DNS: Προαιρετικά, χρησιμοποιήστε
-d example.org
για να ορίσετε ένα τοπικό όνομα τομέα DNS.Αρχική Διεύθυνση IP Router/Gateway: Χρησιμοποιήστε
-r 10.0.0.1
για να προσδιορίσετε τη διεύθυνση IP του νόμιμου router ή gateway.Διεύθυνση IP Κύριου Διακομιστή DNS: Χρησιμοποιήστε
-p 10.0.0.100
για να ορίσετε τη διεύθυνση IP του κακόβουλου διακομιστή DNS που ελέγχετε.Διεύθυνση IP Δευτερεύοντος Διακομιστή DNS: Προαιρετικά, χρησιμοποιήστε
-s 10.0.0.1
για να ορίσετε μια δευτερεύουσα διεύθυνση IP διακομιστή DNS.Μάσκα Δικτύου Τοπικού Δικτύου: Χρησιμοποιήστε
-n 255.255.255.0
για να ορίσετε τη μάσκα για το τοπικό δίκτυο.Διεπαφή για Κίνηση DHCP: Χρησιμοποιήστε
-I eth1
για να ακούσετε την κίνηση DHCP σε μια συγκεκριμένη διεπαφή δικτύου.Διεύθυνση Ρύθμισης WPAD: Χρησιμοποιήστε
-w “http://10.0.0.100/wpad.dat”
για να ορίσετε τη διεύθυνση για τη ρύθμιση WPAD, βοηθώντας στην παρεμπόδιση της κίνησης ιστού.Ψεύτικη Διεύθυνση IP Προεπιλεγμένου Gateway: Συμπεριλάβετε
-S
για να ψεύδεστε τη διεύθυνση IP του προεπιλεγμένου gateway.Απάντηση σε Όλες τις Αιτήσεις DHCP: Συμπεριλάβετε
-R
για να κάνετε τον διακομιστή να απαντά σε όλες τις αιτήσεις DHCP, αλλά να είστε προσεκτικοί καθώς αυτό είναι θορυβώδες και μπορεί να ανιχνευθεί.
Χρησιμοποιώντας σωστά αυτές τις επιλογές, μπορεί να δημιουργηθεί ένας κακόβουλος διακομιστής DHCP για να παρεμποδίσει αποτελεσματικά την κίνηση δικτύου.
EAP Attacks
Here are some of the attack tactics that can be used against 802.1X implementations:
Ενεργή βίαιη προσπάθεια αποκωδικοποίησης κωδικών πρόσβασης μέσω EAP
Επίθεση στον διακομιστή RADIUS με κακοδιαμορφωμένο περιεχόμενο EAP **(exploits)
Καταγραφή μηνυμάτων EAP και εκτός σύνδεσης αποκωδικοποίηση κωδικών πρόσβασης (EAP-MD5 και PEAP)
Εξανα forcing EAP-MD5 πιστοποίηση για να παρακαμφθεί η επικύρωση πιστοποιητικού TLS
Εισαγωγή κακόβουλης δικτυακής κίνησης κατά την πιστοποίηση χρησιμοποιώντας ένα hub ή παρόμοιο
If the attacker if between the victim and the authentication server, he could try to degrade (if necessary) the authentication protocol to EAP-MD5 and capture the authentication attempt. Then, he could brute-force this using:
FHRP (GLBP & HSRP) Attacks
FHRP (Πρωτόκολλο Πρώτης Εναλλαγής) είναι μια κατηγορία πρωτοκόλλων δικτύου που έχει σχεδιαστεί για να δημιουργήσει ένα ζεστό εφεδρικό σύστημα δρομολόγησης. Με το FHRP, φυσικοί δρομολογητές μπορούν να συνδυαστούν σε μια ενιαία λογική συσκευή, η οποία αυξάνει την ανθεκτικότητα σε σφάλματα και βοηθά στη διανομή του φορτίου.
Οι μηχανικοί της Cisco Systems έχουν αναπτύξει δύο πρωτόκολλα FHRP, GLBP και HSRP.
GLBP & HSRP AttacksRIP
Τρεις εκδόσεις του Πρωτοκόλλου Πληροφοριών Δρομολόγησης (RIP) είναι γνωστό ότι υπάρχουν: RIP, RIPv2 και RIPng. Τα datagrams αποστέλλονται σε ομότιμους μέσω της θύρας 520 χρησιμοποιώντας UDP από το RIP και το RIPv2, ενώ τα datagrams μεταδίδονται στη θύρα UDP 521 μέσω IPv6 multicast από το RIPng. Η υποστήριξη για την αυθεντικοποίηση MD5 εισήχθη από το RIPv2. Από την άλλη πλευρά, η εγγενής αυθεντικοποίηση δεν ενσωματώνεται από το RIPng; αντίθετα, βασίζεται σε προαιρετικά IPsec AH και ESP headers εντός IPv6.
RIP και RIPv2: Η επικοινωνία γίνεται μέσω UDP datagrams στη θύρα 520.
RIPng: Χρησιμοποιεί τη θύρα UDP 521 για τη μετάδοση datagrams μέσω IPv6 multicast.
Σημειώστε ότι το RIPv2 υποστηρίζει την αυθεντικοποίηση MD5 ενώ το RIPng δεν περιλαμβάνει εγγενή αυθεντικοποίηση, βασιζόμενο σε IPsec AH και ESP headers στο IPv6.
EIGRP Attacks
EIGRP (Πρωτόκολλο Ενισχυμένης Εσωτερικής Πύλης) είναι ένα δυναμικό πρωτόκολλο δρομολόγησης. Είναι ένα πρωτόκολλο απόστασης-διανύσματος. Εάν δεν υπάρχει αυθεντικοποίηση και ρύθμιση παθητικών διεπαφών, ένας εισβολέας μπορεί να παρεμβαίνει στη δρομολόγηση EIGRP και να προκαλέσει δηλητηρίαση πινάκων δρομολόγησης. Επιπλέον, το δίκτυο EIGRP (με άλλα λόγια, το αυτόνομο σύστημα) είναι επίπεδο και δεν έχει τμηματοποίηση σε ζώνες. Εάν ένας επιτιθέμενος εισάγει μια διαδρομή, είναι πιθανό αυτή η διαδρομή να διαδοθεί σε όλο το αυτόνομο σύστημα EIGRP.
Για να επιτεθεί σε ένα σύστημα EIGRP απαιτείται η εγκαθίδρυση γειτονιάς με έναν νόμιμο δρομολογητή EIGRP, που ανοίγει πολλές δυνατότητες, από βασική αναγνώριση μέχρι διάφορες ενέσεις.
FRRouting σας επιτρέπει να υλοποιήσετε έναν εικονικό δρομολογητή που υποστηρίζει BGP, OSPF, EIGRP, RIP και άλλα πρωτόκολλα. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να το αναπτύξετε στο σύστημα του επιτιθέμενου και μπορείτε πραγματικά να προσποιηθείτε ότι είστε ένας νόμιμος δρομολογητής στον τομέα δρομολόγησης.
EIGRP AttacksColy έχει δυνατότητες για την παρεμβολή των εκπομπών EIGRP (Πρωτόκολλο Ενισχυμένης Εσωτερικής Πύλης). Επιτρέπει επίσης την ένεση πακέτων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την τροποποίηση των ρυθμίσεων δρομολόγησης.
OSPF
Στο πρωτόκολλο Open Shortest Path First (OSPF) η αυθεντικοποίηση MD5 χρησιμοποιείται συνήθως για να διασφαλίσει ασφαλή επικοινωνία μεταξύ δρομολογητών. Ωστόσο, αυτό το μέτρο ασφαλείας μπορεί να παραβιαστεί χρησιμοποιώντας εργαλεία όπως το Loki και το John the Ripper. Αυτά τα εργαλεία είναι ικανά να συλλάβουν και να σπάσουν MD5 hashes, εκθέτοντας το κλειδί αυθεντικοποίησης. Μόλις αποκτηθεί αυτό το κλειδί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εισαγωγή νέων πληροφοριών δρομολόγησης. Για να ρυθμίσετε τις παραμέτρους διαδρομής και να καθορίσετε το παραβιασμένο κλειδί, χρησιμοποιούνται οι καρτέλες Injection και Connection, αντίστοιχα.
Σύλληψη και Σπάσιμο MD5 Hashes: Εργαλεία όπως το Loki και το John the Ripper χρησιμοποιούνται για αυτό το σκοπό.
Ρύθμιση Παραμέτρων Διαδρομής: Αυτό γίνεται μέσω της καρτέλας Injection.
Ρύθμιση του Παραβιασμένου Κλειδιού: Το κλειδί ρυθμίζεται στην καρτέλα Connection.
Other Generic Tools & Sources
Above: Εργαλείο για σάρωση δικτυακής κίνησης και εύρεση ευπαθειών
Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με επιθέσεις δικτύου εδώ.
Spoofing
Ο επιτιθέμενος ρυθμίζει όλες τις παραμέτρους δικτύου (GW, IP, DNS) του νέου μέλους του δικτύου στέλνοντας ψεύτικες απαντήσεις DHCP.
ARP Spoofing
Δείτε την προηγούμενη ενότητα.
ICMPRedirect
Το ICMP Redirect συνίσταται στην αποστολή ενός πακέτου ICMP τύπου 1 κωδικός 5 που υποδεικνύει ότι ο επιτιθέμενος είναι ο καλύτερος τρόπος για να φτάσετε σε μια διεύθυνση IP. Στη συνέχεια, όταν το θύμα θέλει να επικοινωνήσει με την IP, θα στείλει το πακέτο μέσω του επιτιθέμενου.
DNS Spoofing
Ο επιτιθέμενος θα επιλύσει μερικούς (ή όλους) τους τομείς που ζητάει το θύμα.
Ρυθμίστε το δικό σας DNS με το dnsmasq
Τοπικές Πύλες
Πολλές διαδρομές προς συστήματα και δίκτυα συχνά υπάρχουν. Αφού δημιουργήσετε μια λίστα με διευθύνσεις MAC εντός του τοπικού δικτύου, χρησιμοποιήστε το gateway-finder.py για να εντοπίσετε υπολογιστές που υποστηρίζουν την προώθηση IPv4.
Για την τοπική επίλυση ονομάτων όταν οι αναζητήσεις DNS αποτυγχάνουν, τα συστήματα της Microsoft βασίζονται στην Link-Local Multicast Name Resolution (LLMNR) και την NetBIOS Name Service (NBT-NS). Ομοίως, η Apple Bonjour και οι υλοποιήσεις Linux zero-configuration χρησιμοποιούν το Multicast DNS (mDNS) για την ανακάλυψη συστημάτων εντός ενός δικτύου. Λόγω της μη αυθεντικοποιημένης φύσης αυτών των πρωτοκόλλων και της λειτουργίας τους μέσω UDP, που στέλνουν μηνύματα, μπορούν να εκμεταλλευτούν από επιτιθέμενους που στοχεύουν να ανακατευθύνουν τους χρήστες σε κακόβουλες υπηρεσίες.
Μπορείτε να προσποιηθείτε υπηρεσίες που αναζητούνται από τους hosts χρησιμοποιώντας το Responder για να στείλετε ψευδείς απαντήσεις. Διαβάστε εδώ περισσότερες πληροφορίες σχετικά με πώς να προσποιηθείτε υπηρεσίες με το Responder.
Οι περιηγητές χρησιμοποιούν συνήθως το Web Proxy Auto-Discovery (WPAD) πρωτόκολλο για να αποκτούν αυτόματα ρυθμίσεις proxy. Αυτό περιλαμβάνει την ανάκτηση λεπτομερειών ρύθμισης από έναν διακομιστή, συγκεκριμένα μέσω μιας διεύθυνσης URL όπως "http://wpad.example.org/wpad.dat". Η ανακάλυψη αυτού του διακομιστή από τους πελάτες μπορεί να συμβεί μέσω διαφόρων μηχανισμών:
Μέσω DHCP, όπου η ανακάλυψη διευκολύνεται με τη χρήση μιας ειδικής καταχώρησης κωδικού 252.
Μέσω DNS, που περιλαμβάνει την αναζήτηση ενός ονόματος υπολογιστή με την ετικέτα wpad εντός του τοπικού τομέα.
Μέσω Microsoft LLMNR και NBT-NS, που είναι μηχανισμοί εφεδρείας που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις όπου οι αναζητήσεις DNS δεν επιτυγχάνουν.
Το εργαλείο Responder εκμεταλλεύεται αυτό το πρωτόκολλο ενεργώντας ως κακόβουλος διακομιστής WPAD. Χρησιμοποιεί DHCP, DNS, LLMNR και NBT-NS για να παραπλανήσει τους πελάτες να συνδεθούν σε αυτό. Για να εμβαθύνετε στο πώς μπορούν να προσποιηθούν οι υπηρεσίες χρησιμοποιώντας το Responder ελέγξτε αυτό.
Μπορείτε να προσφέρετε διαφορετικές υπηρεσίες στο δίκτυο για να προσπαθήσετε να παγιδεύσετε έναν χρήστη να εισάγει κάποια κωδικοποιημένα διαπιστευτήρια. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτήν την επίθεση στο Spoofing SSDP and UPnP Devices.
IPv6 Neighbor Spoofing
Αυτή η επίθεση είναι πολύ παρόμοια με την ARP Spoofing αλλά στον κόσμο του IPv6. Μπορείτε να κάνετε το θύμα να πιστέψει ότι το IPv6 του GW έχει το MAC του επιτιθέμενου.
IPv6 Router Advertisement Spoofing/Flooding
Ορισμένα λειτουργικά συστήματα ρυθμίζουν από προεπιλογή την πύλη από τα πακέτα RA που αποστέλλονται στο δίκτυο. Για να δηλώσετε τον επιτιθέμενο ως IPv6 δρομολογητή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε:
IPv6 DHCP spoofing
Από προεπιλογή, ορισμένα λειτουργικά συστήματα προσπαθούν να διαμορφώσουν το DNS διαβάζοντας ένα πακέτο DHCPv6 στο δίκτυο. Στη συνέχεια, ένας επιτιθέμενος θα μπορούσε να στείλει ένα πακέτο DHCPv6 για να διαμορφωθεί ως DNS. Το DHCP παρέχει επίσης μια διεύθυνση IPv6 στο θύμα.
HTTP (ψεύτικη σελίδα και εισαγωγή κώδικα JS)
Επιθέσεις στο Διαδίκτυο
sslStrip
Βασικά, αυτό που κάνει αυτή η επίθεση είναι, σε περίπτωση που ο χρήστης προσπαθήσει να πρόσβαση σε μια σελίδα HTTP που ανακατευθύνει στην έκδοση HTTPS. Το sslStrip θα διατηρήσει μια σύνδεση HTTP με τον πελάτη και μια σύνδεση HTTPS με τον διακομιστή ώστε να μπορεί να καταγράψει τη σύνδεση σε καθαρό κείμενο.
More info here.
sslStrip+ και dns2proxy για παράκαμψη HSTS
Η διαφορά μεταξύ sslStrip+ και dns2proxy σε σχέση με sslStrip είναι ότι θα ανακατευθύνουν για παράδειγμα www.facebook.com σε wwww.facebook.com (σημειώστε το επιπλέον "w") και θα ορίσουν τη διεύθυνση αυτού του τομέα ως τη διεύθυνση IP του επιτιθέμενου. Με αυτόν τον τρόπο, ο πελάτης θα συνδεθεί με το wwww.facebook.com (τον επιτιθέμενο) αλλά πίσω από τις σκηνές sslstrip+ θα διατηρεί τη πραγματική σύνδεση μέσω https με www.facebook.com.
Ο στόχος αυτής της τεχνικής είναι να αποφευχθεί το HSTS επειδή wwww.facebook.com δεν θα αποθηκευτεί στην κρυφή μνήμη του προγράμματος περιήγησης, οπότε το πρόγραμμα περιήγησης θα παραπλανηθεί να εκτελέσει την αυθεντικοποίηση του facebook σε HTTP. Σημειώστε ότι για να εκτελεστεί αυτή η επίθεση, το θύμα πρέπει αρχικά να προσπαθήσει να αποκτήσει πρόσβαση στο http://www.faceook.com και όχι στο https. Αυτό μπορεί να γίνει τροποποιώντας τους συνδέσμους μέσα σε μια σελίδα http.
More info here, here and here.
sslStrip ή sslStrip+ δεν λειτουργεί πια. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν κανόνες HSTS αποθηκευμένοι στους προγράμματα περιήγησης, οπότε ακόμη και αν είναι η πρώτη φορά που ένας χρήστης αποκτά πρόσβαση σε έναν "σημαντικό" τομέα, θα αποκτήσει πρόσβαση μέσω HTTPS. Επίσης, σημειώστε ότι οι αποθηκευμένοι κανόνες και άλλοι παραγόμενοι κανόνες μπορούν να χρησιμοποιούν τη σημαία includeSubdomains
έτσι το wwww.facebook.com παράδειγμα από πριν δεν θα λειτουργεί πια καθώς το facebook.com χρησιμοποιεί HSTS με includeSubdomains
.
TODO: easy-creds, evilgrade, metasploit, factory
TCP listen in port
TCP + SSL listen in port
Δημιουργία κλειδιών και αυτο-υπογεγραμμένου πιστοποιητικού
Άκουσμα χρησιμοποιώντας πιστοποιητικό
Ακούστε χρησιμοποιώντας πιστοποιητικό και ανακατευθύνετε στους διακομιστές
Κάποιες φορές, αν ο πελάτης ελέγξει ότι η CA είναι έγκυρη, θα μπορούσατε να εξυπηρετήσετε ένα πιστοποιητικό άλλου ονόματος κεντρικού υπολογιστή υπογεγραμμένο από μια CA. Ένας άλλος ενδιαφέρον έλεγχος είναι να εξυπηρετήσετε ένα πιστοποιητικό του ζητούμενου ονόματος κεντρικού υπολογιστή αλλά αυτο-υπογεγραμμένο.
Άλλα πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε είναι να προσπαθήσετε να υπογράψετε το πιστοποιητικό με ένα έγκυρο πιστοποιητικό που δεν είναι έγκυρη CA. Ή να χρησιμοποιήσετε το έγκυρο δημόσιο κλειδί, να αναγκάσετε τη χρήση ενός αλγορίθμου όπως το diffie hellman (ένας που δεν χρειάζεται να αποκρυπτογραφήσει τίποτα με το πραγματικό ιδιωτικό κλειδί) και όταν ο πελάτης ζητήσει μια δοκιμή του πραγματικού ιδιωτικού κλειδιού (όπως ένα hash) να στείλετε μια ψεύτικη δοκιμή και να περιμένετε ότι ο πελάτης δεν θα ελέγξει αυτό.
Bettercap
Active Discovery Notes
Λάβετε υπόψη ότι όταν αποστέλλεται ένα πακέτο UDP σε μια συσκευή που δεν έχει την ζητούμενη θύρα, αποστέλλεται ένα ICMP (Port Unreachable).
ARP discover
Τα πακέτα ARP χρησιμοποιούνται για να ανακαλύψουν ποιες IP χρησιμοποιούνται μέσα στο δίκτυο. Ο υπολογιστής πρέπει να στείλει ένα αίτημα για κάθε πιθανή διεύθυνση IP και μόνο οι χρησιμοποιούμενες θα απαντήσουν.
mDNS (multicast DNS)
Το Bettercap στέλνει ένα αίτημα MDNS (κάθε X ms) ζητώντας το _services_.dns-sd._udp.local. Η μηχανή που βλέπει αυτό το πακέτο συνήθως απαντά σε αυτό το αίτημα. Στη συνέχεια, αναζητά μόνο τις μηχανές που απαντούν σε "services".
Tools
Avahi-browser (--all)
Bettercap (net.probe.mdns)
Responder
NBNS (NetBios Name Server)
Το Bettercap εκπέμπει πακέτα στη θύρα 137/UDP ζητώντας το όνομα "CKAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA".
SSDP (Simple Service Discovery Protocol)
Το Bettercap εκπέμπει πακέτα SSDP αναζητώντας κάθε είδους υπηρεσίες (UDP Port 1900).
WSD (Web Service Discovery)
Το Bettercap εκπέμπει πακέτα WSD αναζητώντας υπηρεσίες (UDP Port 3702).
References
Network Security Assessment: Know Your Network (3rd edition)
Practical IoT Hacking: The Definitive Guide to Attacking the Internet of Things. By Fotios Chantzis, Ioannis Stais, Paulino Calderon, Evangelos Deirmentzoglou, Beau Wood
Last updated